این روزا بیشتر حالت یه توپ فوتبال رو پیدا کردم که از این طرف به اون طرف پاس داده میشه. منظورم کار انتقالی و مامور شدنم به تهرانه. میگن یه نفر که استخدام پیمانی باشه رو پیدا کن تا جایگزینت بشه و اون بخواد شیراز مامور بشه که اینم یه جورایی محاله. آخه نه درست راهنماییت می کنن و نه لیستی وجود داره که توش اسامی کسایی که بخوان شیراز مامور بشن باشه. کلا یه چند روزیه بی خیال این موضوع شدم. می خوام تقاضای مرخصی بدون حقوق بدم امیدوارم واسه این یکی دیگه اذیت نکنن...

هفته پیش یونس با مامان و باباش اومده بودن شیراز. آخه من و یونس تصمیم گرفتیم مراسم عروسی نگیریم و این وسط بابای یونس حسابی مخالف این موضوعه. آخرش هم هرچی با من و مامان و بابام صحبت کرد نتونست منو متقاعد کنه. راستش ماجراهای جشن عقدم انقدر ناراحتم کرد که اصلا حاضر نیستم دوباره همچین مراسمی رو تجربه کنم. حدودا ۶ هفته دیگه بیشتر اینجا کار نمی کنم بعد هم میرم نمی دونم چرا برخلاف چند ماه پیش دوست دارم این مدت زودتر بگذره یه جورایی دیگه کلافه شدم از این همه انتظار...

یا حق...